سر منزل و مقصود گهربار کتاب استتاریخ اگر ثبت شده در صف ایام تصویر ُرخش در خور گفتار کتاب است رب ازلی نور جلی بر قلم آموخت بنویس که این دفتر پر بار کتاب است در عرش قلم قامت خود تا که بیاراست بر سجده سر آورد که دلدار کتاب است هر نکته که بر چهره آثار نشسته در سینه لوح همدم و معیار کتاب است اعجاز حقیقت بطریقت دو رقم زد اوّل به قلم بعد به رخسار کتاب است در حرکت هر ذرّه چه در عرش و

میخواهم بگویم؛ فقر همه جا سر میکشد …فقر، گرسنگی نیست، عریانی هم نیست …فقر ،حتی گاهی زیر شمش های طلا خود را پنهان میکند… فقر، چیزی را “نداشتن” است ؛ ولی آن چیز پول نیست ؛ طلا و غذا هم نیست …فقر، همان گرد و خاکی است که بر کتابهای فروش نرفته ی یک کتابفروشی مینشیند …فقر، تیغه های برنده ماشین بازیافت است که روزنامه های برگشتی را خرد میکند …فقر، کتیبه ی سه هزار ساله ای است که روی آن یادگاری نوشته اند …